Socrates (vèrs 470 avC[1], Atenas, 399 avC, Atenas) es un filosòf grèga d'Atenas que visquèt durant lo sègle V avC. Considerat coma lo fondator de la filosofia morala, es mau conegut car laissèt ges de tèxte. Actor important de la vida intellectuala atenenca, foguèt un pensaire liure qu'irritèt una partida de la populacion de la vila après la desfacha enregistrada durant la Guèrra de Peloponès. Accusat de corrompre la jovença, foguèt donc condamnat a mòrt.
Pasmens, la pensada de Socrates foguèt transmesa gràcias a sei discipóls dirèctes (Platon, Xenofont) e desvolopada per divèrsei filosòfs ulteriors coma Aristòtel. Marquèt una rompedura importanta amb lei corrents de pensada precedents, qualificats desenant de presocratics, gràcias a la generalizacion dins lei reflexions filosoficas d'otís coma la dialectica e la recèrca sistematica de rasonaments exigents, universaus e sensa defaut.