![]() Wyspa Alicudi | |
Kontynent | |
---|---|
Państwo | |
Akwen | |
Powierzchnia |
5,2 km² |
Populacja • liczba ludności • gęstość |
|
Położenie na mapie Sycylii ![]() | |
Położenie na mapie Włoch ![]() | |
![]() |
Alicudi – włoska wyspa na Morzu Tyrreńskim (pierwotnie przez Greków zwana Ericusa od powszechnie porastających ją wrzosów – gr. ερείκη, eriki), najbardziej wysunięta na zachód ze wszystkich ośmiu wysp archipelagu Liparyjskiego. Alicudi położona jest ok. 40 km na zachód od wyspy Lipari, powierzchnia całkowita wyspy wynosi ok. 5,2 km².
Wyspa utworzona została około 150 000 lat temu z law bazaltowych i andezytowych, przekładanych materiałem piroklastycznym, przez nieczynny już kompleks stratowulkaniczny Montagnola. Jej część podmorska zanurzona jest na około 1000 m, część nadmorska sięga na wysokość 675 m (Timpone della Montagnola). Odwiedzana jest również niższa część szczytu: Filo dell'Arpa (662 m n.p.m.).
Badania archeologiczne wykazały, że wyspa była zamieszkana w XVII wieku p.n.e., a także w czasach rzymskich, około IV wieku p.n.e. W czasach panowania arabskiego nad tą częścią Morza Śródziemnego Alicudi bywała miejscem najazdów piratów. Obecnie wyspę (jej wschodnią, dostępną część) zamieszkuje około 140 mieszkańców. Zajmują się oni głównie połowem ryb i w ograniczonym zakresie uprawą roli. Wyspa stanowi również pewną atrakcję turystyczną.