![]() Władysław Łuszczkiewicz "Jan Kochanowski w Czarnolesie czytający przekład "Psalmów" (Dorota Podlodowska obok męża z dziećmi) | |
![]() Janina | |
Data urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
Ojciec | |
Matka |
Elżbieta Biejkowska |
Mąż | |
Dzieci |
Dorota Podlodowska herbu Janina z Przytyka (ur. zapewne ok. 1550–1555[potrzebny przypis], zm. pod koniec 1599 lub na początku 1600[1]) – stolnikówna sandomierska, córka szlachcica Stanisława Lupy Podlodowskiego – marszałka dworu biskupa Samuela Maciejowskiego, żona polskiego poety renesansowego Jana Kochanowskiego[2].
Jej matką była Elżbieta z Biejkowskich Podlodowska[3]. Miała dwie starsze siostry, Urszulę i Elżbietę[a], oraz trzech braci: Grzegorza – starostę radomskiego, Jakuba – podkomorzego królewskiego (zabitego w Turcji w 1583) i Jana[2].
Datę jej ślubu z Janem Kochanowskim szacuje się na lata 1569–1577[4], chociaż najbardziej prawdopodobny wydaje się początek roku 1575[5]. Miała z nim siedmioro dzieci[6][7]:
Kochanowski upamiętnił ją (nieprzepłaconą Dorotę) w pieśni Panny XI z Pieśni świętojańskiej o Sobótce. To właśnie o niej miał pisać również w pieśni X i XX "Ksiąg wtórych"[2]. Prawdopodobnie to dzięki niej rękopisy zmarłego poety trafiły do wydawcy Januszowskiego, który ogłosił je w latach 1585–1606[11].
<ref>
dla grupy o nazwie „uwaga”, ale nie odnaleziono odpowiedniego znacznika <references group="uwaga"/>