![]() | |
Data urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
11. sekretarz obrony Stanów Zjednoczonych | |
Okres |
od 30 stycznia 1973 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
69. prokurator generalny Stanów Zjednoczonych | |
Okres |
od 25 maja 1973 |
Poprzednik | |
Następca | |
24. sekretarz handlu Stanów Zjednoczonych | |
Okres |
od 2 lutego 1976 |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() |
Elliot Lee Richardson (ur. 20 lipca 1920, zm. 31 grudnia 1999) – amerykański polityk, członek gabinetów prezydentów Richarda Nixona i Geralda Forda. Znany jest głównie z tego, iż odegrał w opinii wielu pozytywną rolę w pamiętnej aferze Watergate, kiedy, jako prokurator generalny, odmówił wykonania polecenia Nixona, czyli zdymisjonowania specjalnego prokuratora zajmującego się sprawą Archibalda Coksa.
Richardson stanowi swego rodzaju polityczny ewenement w historii politycznej Stanów Zjednoczonych. Jest bowiem jedyną osobą, która kiedykolwiek zajmowała aż cztery stanowiska w gabinecie, a więc stała na czele czterech resortów: sekretarza zdrowia i edukacji (1970–1973), sekretarza obrony (1973), prokuratora generalnego (1973) oraz sekretarza handlu (1976–1977).