![]() | |
książę Tarentu | |
Okres | |
---|---|
senior Królestwa Albanii | |
Okres | |
Poprzednik |
Robert z Tarentu |
Następca |
Karlo Thopia |
książę Achai | |
Okres | |
tytularny Cesarz Łaciński jako Filip III | |
Okres | |
Poprzednik |
Robert II |
Następca | |
Dane biograficzne | |
Dynastia | |
Data urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
Ojciec | |
Matka | |
Żona | |
Dzieci |
Filip (1356) |
Żona | |
Dzieci |
Filip (1371) |
Filip II z Tarentu (ur. 1329, zm. 25 listopada 1374) – tytularny cesarz łaciński jako Filip III, książę Tarentu i król Albanii (1364–1374), książę Achai (1364–1373).
Był najmłodszym synem cesarzowej Katarzyny II de Valois i jej męża – Filipa I z Tarentu. Jego dziadkami ze strony ojca byli król Karol II Andegaweński i Maria węgierska. Jego dziadkami ze strony matki byli hrabia Karol de Valois i jego druga żona cesarzowa Katarzyna I de Courtenay.
W kwietniu 1355 poślubił Marię Neapolitańską (1328–1366), córkę Karola, księcia Kalabrii, i Marii de Valois. Dzięki temu małżeństwu stał się szwagrem królowej Neapolu – Joanny I. W 1364 zmarł bezdzietnie najstarszy brat Filipa – Robert z Tarentu i Filip odziedziczył po nim tytuł tytularnego cesarza Konstantynopola, księcia Achai i Tarentu, króla Albanii. W 1366 zmarła żona Filipa, Maria.
20 października 1370 Filip ożenił się po raz drugi, z Elżbietą Slawońską (1352–1380), córką Stefana Węgierskiego, księcia Siedmiogrodu, Slawonii, Chorwacji i Dalmacji, i Małgorzaty Bawarskiej. W 1373 Filip zrzekł się swoich praw księstwa Achai na rzecz królowej Joanny I. Zmarł w Tarencie, 25 listopada 1374, bezdzietnie, bo wszystkie jego dzieci zmarły w dzieciństwie. Jego następcą został jego siostrzeniec – Jakub de Baux, książę Andrii, syn starszej siostry Filipa, Małgorzaty.