II wojna światowa, front zachodni | |||
![]() Zgodnie z ruchem wskazówek zegara, od górnego lewego rogu: porzucony sprzęt aliancki w północnej Francji; wojska niemieckie maszerują przez Paryż, żołnierze BEF ustawiają na pozycji zdobyczne, niemieckie działo; zniszczony francuski pojazd opancerzony; francuscy żołnierze w drodze do niemieckich obozów jenieckich, niemieckie czołgi przedostają się przez Ardeny | |||
Czas |
10 maja – 25 czerwca 1940 | ||
---|---|---|---|
Miejsce | |||
Przyczyna |
niemieckie roszczenia terytorialne i dążenie do hegemonii w Europie | ||
Wynik |
zwycięstwo państw Osi, nierozstrzygające o wyniku wojny | ||
Strony konfliktu | |||
| |||
Dowódcy | |||
| |||
Siły | |||
| |||
Straty | |||
|
Kampania francuska 1940 (niem. kryptonim „Fall Gelb”), inaczej zwana I bitwą o Francję[3] – niemiecka ofensywa na Francję połączona z agresją III Rzeszy na Belgię, Holandię i Luksemburg przy złamaniu neutralności tych państw. Ofensywa rozpoczęta 10 maja 1940 roku kończyła definitywnie okres dziwnej wojny na froncie zachodnim. Niemcom skutecznie udało się zrealizować ideę blitzkriegu, w konsekwencji 22 czerwca Francja podpisała rozejm w Compiègne[b]. Kampania była walnym zwycięstwem III Rzeszy nad Francją. Doprowadziła do wyłączenia Francji (wraz z koloniami i marynarką wojenną) – poprzez warunki zawieszenia broni – z koalicji antyniemieckiej, czasowej izolacji Wielkiej Brytanii na kontynencie i oddania zasobów materialnych Francji dla potrzeb gospodarki wojennej III Rzeszy.
<ref>
dla grupy o nazwie „uwaga”, ale nie odnaleziono odpowiedniego znacznika <references group="uwaga"/>