System | Oddział | Piętro | Wiek (mln lat) | |
---|---|---|---|---|
Czwartorzęd | Holocen | Megalaj | obecnie–0,0042 | |
Northgrip | 0,0042–0,0082 | |||
Grenland | 0,0082–0,0117 | |||
Plejstocen | Późny Plejstocen | 0,0117–0,129 | ||
Chiban | 0,129–0,774 | |||
Kalabr | 0,774–1,80 | |||
Gelas | 1,80–2,58 | |||
Paleogen | Oligocen | Szat | starsze | |
Podział neogenu według IUGS, luty 2022 |
Plejstocen (z gr. πλεῖστος 'większość' i καινός 'nowy')
Za koniec plejstocenu uważany jest schyłek ostatniego zlodowacenia (północnopolskiego), a także koniec paleolitu.
Dawniej plejstocen zwano dyluwium (łac. 'potop'). Plejstocen nieformalnie nazywany jest też epoką lodowcową, lub epoką lodową, ze względu na występujące w nim zlodowacenia. W plejstocenie olbrzymie lodowce kontynentalne (tzw. lądolody) pokrywały co najmniej kilkakrotnie północną i środkową część Europy, łącznie z Polską, a także inne obszary strefy umiarkowanej: zachodnią Syberię, Amerykę Północną, Grenlandię i Tybet, a na półkuli południowej Ziemię Ognistą, Argentynę i Tasmanię.