Czas |
1665-1671 | ||
---|---|---|---|
Miejsce |
Rosja | ||
Terytorium | |||
Wynik |
Zwycięstwo sił feudalnych | ||
Strony konfliktu | |||
| |||
Dowódcy | |||
| |||
Siły | |||
| |||
Straty | |||
|
Powstanie Razina – powstanie chłopskie w Rosji w latach 1665-1671 dowodzone przez Stiepana Razina.
Kozak Stiepan Razin w 1665 został przywódcą Kozaków z górnego biegu Donu. Początkowo dokonywał napadów na obszarach nad dolną Wołgą, a od 1668 na perskie wybrzeże Morza Kaspijskiego. Za zwrot łupów w postaci broni, statków i jeńców otrzymał od władz carskich amnestię dla siebie i swoich ludzi zwanych Razinowcami. Jednak w kwietniu 1670 dowodząc około 7000 kozaków zdobył Carycyn, a następnie Astrachań. W tym czasie do jego armii dołączyli chłopi oraz Baszkirzy[1] tak, że jego siły wzrosły do około 20 000 ludzi. Po zdobyciu Saratowa przeciwko powstańcom wyruszyła armia carska. W dniach 15-16 października 1670 doszło do bitwy pod Symbirskiem, którą Razinowcy przegrali. Wojskami rosyjskimi uczestniczącymi w tłumieniu powstania dowodził Jurij Dołgorukow[2]. Ostatnim ośrodkiem oporu powstańców był Astrachań, który został zdobyty 8 grudnia 1671. Razin został ujęty i po przewiezieniu do Moskwy stracony[3].