pomiędzy 86 zabitych i 420 rannych (według polskiej prasy podziemnej), a 16 zabitych i 90 rannych (raport Stroopa, najprawdopodobniej dane zaniżone)[1][2]
co najmniej 56 065 zabitych lub schwytanych, w tym cywilna ludność getta (według raportu Stroopa)
Plac Muranowski, miejsce zaciętych walk w czasie powstania w getcie w kwietniu 1943Żydowska ludność cywilna schwytana podczas tłumienia powstania. Oryginalny niemiecki podpis: „Siłą wyciągnięci z bunkrów” (fotografia z raportu Stroopa)Fotografia z Raportu Stroopa. Oryginalny niemiecki podpis: „Drużyna szturmowa”Mieszkańcy Warszawy obserwujący płonące gettoFotografia z Raportu Stroopa. Płoną podpalone przez Niemców kamienice na skrzyżowaniu ulic Zamenhofa i WołyńskiejPożary kamienic przy ul. NalewkiPożar getta widziany z Żoliborza, na pierwszym planie budynki Dworca GdańskiegoFotografia z Raportu Stroopa. Oryginalny niemiecki podpis: „Dowódca wielkiej operacji”. Generał SS Jürgen Stroop stoi pośrodku i patrzy do góry; pierwszy od prawej – Josef BlöscheObwieszczenie z 23 kwietnia 1943 podpisane przez Jürgena Stroopa zakazujące Polakom pod karą śmierci wstępu na teren „byłej żydowskiej dzielnicy mieszkaniowej”Fotografia z Raportu Stroopa. Oryginalny niemiecki podpis: „Rabini żydowscy”Fotografia z Raportu Stroopa. Oryginalny niemiecki podpis: „Siłą wydobyci z bunkrów”Odezwa Żydowskiej Organizacji Bojowej z 23 kwietnia do mieszkańców WarszawyFotografia z Raportu Stroopa. Oryginalny niemiecki podpis: „Bandyci zgładzeni w walce”Schwytani Żydzi przy ul. Zamenhofa w drodze na UmschlagplatzPowojenna rekonstrukcja bunkra ŻOB przy ul. Miłej 18, w którym zginął dowódca powstania Mordechaj AnielewiczTeren getta po zakończeniu wojny. Ulica Gęsia, widok w kierunku zachodnim. W oddali widoczny wypalony gmach dawnych Koszar Wołyńskich
Powstanie było pierwszą akcją zbrojną o dużej skali podjętą przez polskie organizacje podziemne przeciwko Niemcom, jak również pierwszym miejskim powstaniem w okupowanej przez Rzeszę Europie. Bezpośrednią przyczyną powstania była decyzja o likwidacji getta warszawskiego podjęta w ramach realizowanego przez Niemców planu zagłady europejskich Żydów.
↑EmanuelE.RingelblumEmanuelE., JosephJ.KermishJosephJ., ShmuelS.KrakowskiShmuelS., Polish-Jewish Relations During the Second World War, s. 178(ang.).