Saska Szwajcaria, Saksońska Szwajcaria (niem. Sächsische Schweiz) – określenie niemieckiej części Gór Połabskich ("po-łabie") znajdujących się po obu brzegach rzeki Łaba, na południowy wschód od Drezna. Rozpościera się między czeskim miastem przygranicznym Děčín i saksońskim miastem Pirna. Stanowi część Średniogórza Niemieckiego. Zajmuje powierzchnię około 360 km²[1]. Wzniesienia sięgają 400–500 m n.p.m.[1]; najwyższe Großer Zschirnstein (562 m).
Dla turystyki Saska Szwajcaria została "odkryta" na początku XIX wieku, zaś autorem nazwy jest szwajcarski malarz Adrian Zingg, który tak nazwał w 1800 roku ten rejon Saksonii[1]. Przyjęła się też analogiczna nazwa Czeska Szwajcaria (České Švýcarsko), a także nazwa zbiorcza: Sasko-Czeska[2].
Wyjątkową atrakcją krajobrazową w tym regionie są piaskowce o oryginalnych kształtach wyrzeźbionych przez erozję. Jest to również obszar o niespotykanej gdzie indziej różnorodności kształtowań terenu na stosunkowo niewielkiej przestrzeni. Równiny znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie jarów, gór stołowych i skalistych.
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie kaiser