Spacja – odstęp pomiędzy dwoma wyrazami lub literami (spacjowanie) w tekście; w fontach znak o określonej szerokości, nieposiadający jednak reprezentacji graficznej[1].
W zecerstwie spacja należy do drobnego materiału justunkowego, jest to materiał zecerski bez oczka, nazywany również ślepym – nie tworzy on odbitki w druku. Spacje służyły do rozdzielania wyrazów lub do ich spacjowania[2]. Spacje o szerokości mniejszej niż 2 punkty były rzadko używane, gdyż – sprężynując – nierównomiernie rozpychały wiersze składu[potrzebny przypis].
W programach DTP wyróżnia się następujące rodzaje spacji[3]:
Polska nazwa | Angielska nazwa | Szerokość | Zmiana szerokości przy justowaniu | Przenoszenie tekstu do następnego wiersza |
---|---|---|---|---|
spacja międzywyrazowa | word space | zazwyczaj 1/4 stopnia pisma | ![]() |
![]() |
spacja twarda | no-break space | ![]() |
![]() | |
spacja niełamiąca[potrzebny przypis] | non-breaking space | ![]() |
![]() | |
spacja włosowa | hair space | 1/10–1/16 stopnia pisma | ![]() |
![]() |
spacja firetowa | em space | równa stopniowi pisma | ![]() |
![]() |
spacja półfiretowa | en space | 1/2 stopnia pisma | ![]() |
![]() |
spacja chuda[4] | thin space | 1/4 stopnia pisma | ![]() |
![]() |
spacja cyfrowa | figure space | równa polu znaku cyfry | ![]() |
![]() |