Tubokuraryna
|
Forma protonowana tubokuraryny
|
|
Nazewnictwo
|
|
Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
|
(11S,51R)-36,57-dihydroksy-16,56-dimetoksy-12,52,52-trimetylo-11,12,13,14,51,52,53,54-oktahydro-2,6-dioksa-1(7,1),5(1,8)-diizochinolina-3(1,3),7(1,4)-dibenzenoacyklooktafan-52-ium
|
Inne nazwy i oznaczenia
|
D-tubokuraryna, (+)-tubokuraryna
|
|
Ogólne informacje
|
Wzór sumaryczny
|
C37H41N2O6
|
Masa molowa
|
609,73 g/mol
|
Identyfikacja
|
Numer CAS
|
6989-98-6
|
PubChem
|
6000
|
DrugBank
|
APRD00176
|
SMILES
|
CN1CCC2=CC(=C3C=C2[C@@H]1CC4=CC=C(C=C4)OC5=C6[C@@H](CC7=CC(=C(C=C7)O)O3)[N+](CCC6=CC(=C5O)OC)(C)C)OC
|
|
InChI
|
InChI=1S/C37H40N2O6/c1-38-14-12-24-19-32(42-4)33-21-27(24)28(38)16-22-6-9-26(10-7-22)44-37-35-25(20-34(43-5)36(37)41)13-15-39(2,3)29(35)17-23-8-11-30(40)31(18-23)45-33/h6-11,18-21,28-29H,12-17H2,1-5H3,(H-,40,41)/p+1/t28-,29+/m0/s1
|
InChIKey
|
JFJZZMVDLULRGK-URLMMPGGSA-O
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
|
|
Klasyfikacja medyczna
|
ATC
|
M03AA02
|
|
Tubokuraryna – organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów wyodrębniony z kurary. Ma działanie porażające mięśnie prążkowane. Jest antagonistą receptora nikotynowego na płytce motorycznej mięśni poprzecznie prążkowanych. W chirurgii była stosowana jako lek zwiotczający w postaci chlorku D-tubokuraryny w celu uzyskania zwiotczenia mięśni szkieletowych.
Powoduje porażenie mięśni zewnętrznych oka oraz mięśni twarzy, szyi, brzucha, kończyn, mięśni międzyżebrowych i przepony. W większych dawkach hamuje przekaźnictwo w zwojach układu autonomicznego.
W lecznictwie tubokuraryna stosowana była w postaci rozpuszczalnego w wodzie chlorku D-tubokuraryny podawanego pozajelitowo.
- ↑ a b c Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie Sigma
BŁĄD PRZYPISÓW
- ↑ Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie Sigma-US
BŁĄD PRZYPISÓW