Aglabidi su dinastija emira, članova arapskog plemena Bani Tamim, koji su vladali Ifrikijom (severna Afrika), nominalno u ime abasidskog Kalifa, oko jednog veka, dok nisu zbačeni od strane Fatimida.
Osnivač dinastije je Ibrahim ibn el Aglab kojem je Harun el Rašid dao 800. godine u nasledni posed Keruan s Tunisom, zapadnom Tripolitanijom i istočnim Alžirom. Aglabidi su svoju vlast širili prema Siciliji i vizantijskim oblastima južne Italije (Saraceni). Vasilije I potisnuo ih je iz južne Italije (876—886), a ustanak Berbera slomio im je vlast. Godine 909. Berberi proteruju u Egipat poslednjeg Aglabida, kalifa Zijadata Alaha III.