Flavije Foka (lat. Flavius Phocas, grč. Φωκάς), poznatiji samo kao Foka, bio je bizantski car od 602. do 610. godine.
Foka je bio rodom sa Balkana i po bizantskim izvorima, koji ga redom prikazuju u negativnom svetlu, bio je poluvarvarskog porekla. U podunavskoj vojsci služio je kao centurion, zapovednik odreda od stotinak vojnika, i car je poslao zahvaljujući pobuni vojnika kojima je car Mavrikije 602. naredio da prezime severno od Dunava, na teritoriji koju su kontrolisali Avari i Sloveni. Fokinom usponu su pomogli i nemiri u Carigradu se, usled nestašice hrane, podigla pobuna protiv cara. Mavrikije i njegovi sinovi su pobijeni, a Foka je trijumfalno dočekan od stanovnika prestonice.