Bitka kod Singare | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Segment Rimsko-perzijskih ratova | |||||||
![]() Oblast Singare | |||||||
| |||||||
Sukobljene strane | |||||||
Sasanidsko Carstvo | ![]() | ||||||
Komandanti i vođe | |||||||
Šapur II | Konstancije II | ||||||
Žrtve i gubici | |||||||
minimalni | minimalni |
Rimsko-perzijski ratovi |
Rimsko-partski ratovi Kara – Kilikijska vrata – Amanski prijevoj – Planina Gindar – Pohodi Marka Antonija – Armenski rat 58–63 – Trajanov pohod na Partiju – Pohodi Lucija Vera – 2. Ktesifon – Nisibis Rimsko–sasanidski ratovi Resena – Misiče – Barbalis – Edesa – Singara – Amida – 3. Ktesifon – Samara Bizantsko-sasanidski ratovi Rat 421–422 – Anastazijev rat – Iberijski rat – Lazijski rat – Rat 572–591 – Rat 602–628 |
Opsada Singare, odnosno bitka kod Singare, se zbila godine 344. za vrijeme rimsko-perzijskih ratova u Mezopotamiji i predstavljala je pokušaj perzijskog kralja Šapura II da zauzme važnu rimsku tvrđavu Singara, odnosno pokušaj rimske vojske pod carem Konstancijom II da to spriječi. O samom toku operacija, odnosno bitke, postoji relativno malo podataka. Historičari su uspjeli rekonstruirati tek da se glavni okršaj dogodio noću, i da su nakon njega obje strane proglasile pobjedu. Nakon toga su Rimljani i Perzijanci sklopili mirovni sporazum kojim je priznat status quo ante bellum; Šapur II je, međutim, zbog neuspjeha da proširi perzijske granice na zapad imao više razloga smatrati gubitnikom. Razlog za prekid pohoda je bila i najezda nomada na Transoksijanu, odnosno istočne granice Perzijskog Carstva, koja je prisilila Šapura da se sa svojom vojskom zaputi na istok. Šapur je iz ovog pohoda izvukao pouke koje će daleko bolje iskoristiti kod Amide 359.