Sinofobija je netrpeljivost, mržnja i iracionalan strah od Kineza i Kine. Ovaj tip ksenofobije došao je do izražaja u 19. vijeku na dvama različitim mjestima i u drugačijim uvjetima – u carskom Japanu zbog tradicionalnog rivalstva u Istočnoj Aziji, te Sjedinjenim Državama, Australiji i Južnoj Africi zbog otpora prema kineskoj imigraciji nerijetko prožetog rasizmom. Od kraja 20. vijeka politička sinofobija rasprostanjena je u zemljama Sjeverne Amerike i Zapadne Evrope, a temelj tog iracionalnog straha jest brojnost kineske nacije i ekonomski procvat Kine, što bi navodno moglo ugroziti dominaciju zapadne civilizacije. Kritičari takvih stajališta smatraju da je strah iracionalan jer se razvoj Kine temelji upravo na usvajanju temeljnih zapadnjačkih vrijednosti i načina razmišljanja: racionalizma, razvoja nauke, razvoja kapitalističkih ekonomsko-društvenih sistema, usvajanja temeljnih ljudskih prava, vladavine zakona i poštivanja privatne imovine, te širenja zapadne kulture (muzika, film, književnost).