Kartun dina mulana dipaké ku para pelukis salila mangsa Renaisans di Italia.[1] Sarta sabenerna kartun masih dipaké ayeuna ku para seniman.[1] Tapi anu dimaksud kartun nyaéta sketsa kahiji dina ukuran anu saéstuna ti hiji karya seni anu ngawengku hiji widang badag, kawas lukisan dinding, permadani hiasan dinding, atawa jandela kaca boga warna.[1]
Carita-carita bergambar kahiji anu mecenghul dina mimiti taun 1900-an.[1] Richard Outcault, seniman anu nyiptakeun "Buster Brown", medar carita ieu dina taun1902.[1] Carita bergambar ieu populér ku kituna barudak di sakumna nagara hayang kawas Buster Brown.[1]
Carita bergambar séjén ti carita-carita bergambar jaman mimiti nyaéta "Bringing Up Father".[1] Carita bergambar ieu muncul dina taun 1912.[1] Saprak waktu éta, carita bergambar éta geus ditarjamahkeun kana 27 basa, sarta dipedar di 71 nagara.[1]
Sabot serat kabar sarta majalah mimitian ngagunakeun gambar-gambar pikeun ngécéskeun warta-warta sarta opini tajuk rencana pikeun méré hiburan, gambar-gambar ieu ogé disebut kartun.[1] Dina mimiti abad ke-19 sarta mimiti abad ke-20, aya sawatara majalah anu husus memuat kartun-kartun.[1] Sabot lolobana serat kabar sarta majalah di Amérika Sarikat mimitian ngasupkeun kartun-kartun minangka bagian tetep, majalah-majalah humor kaleungitan daya kenyangna sarta loba anu henteu muncul deui.[1]
Kartun pulitik lolobana diwangun ti dua elemen: karikatur, anu marodikeun individu, sarta kiasan, anu nyiptakeun kaayaan atawa konteks di mana individu ditempatkeun.[2] Karikatur minangka hiji disiplin kulon balik ka eksplorasi seni Leonardo da Vinci ngeunaan "tipe idéal deformitas" anu manéhna paké pikeun leuwih nyurtian konsép keindahan anu idéal.[2] Dimaksudkan pikeun jadi ringan, satir, caricaturas maranéhanana, dina dasarna "kontra-seni".[2]