Blut und Boden (Türkçe: Kan ve Toprak), insanların yaşadıkları topraklara bağlılık duyması fikrine dayalı, köylülüğe vurgu yapan bir nasyonal sosyalizm öğretisidir. İlk olarak 19. yüzyılda Alman millî romantizmini geliştirmek amacıyla ortaya çıkmıştır. 20. yüzyılın ilk yarısında ise Alman nasyonal sosyalistlerin ırkçı prensiplerinden biri olmuştur.
Kan ve Toprak öğretisine göre köylülük, insanlığın yaşam kaynağıdır. Kentsel nüfusun aksine, köy hayatını yaşayan bir çiftçi, üreten sınıf olarak, yeniden doğacak milletin ve ırkın dayanak noktası olacaktır. Aynı kan bağına sahip bir toplum, mevcudiyetini koruyabilmek için sahip olduğu toprakları korumak zorundadır. Eğer halkın sahip olduğu topraklar, dolayısıyla bir ulusun yaşamını sürdürdüğü ülke, başka bir ulusun saldırısına uğrarsa kendisini savunabilir. Bunun yanında, ortak bir kan bağına sahip toplumun ülke sınırlarını genişletmesi, düşmanlarını defetmesi meşrudur. Almanya'nın nasyonal sosyalizm döneminde Kan ve Toprak öğretisi, bir yayılma politikasına dönüştürülerek Lebensraum'un da dayanak noktası olmuştur.