Mimikri veya taklitçilik, evrimsel biyolojide bir türün diğerine benzer özellikler geliştirmesidir. Üçüncü türler bunları ayırt edemediğinden dolayı biri ya da ikisi de korunmuş olur.[1][2] Genellikle, bu özellikler görseldir; bir tür diğerine benzeyebilir ancak ses, koku ve davranış benzerlikleri bu hileyi daha gerçekçi kılabilir.
Mimikri, kendilerine zarar verebilecek diğer türleri kandırmak ya da manipüle etmek için türlerin kamuflaj ve uyarı sinyalleriyle ilgilidir. Mimikri temel olarak avcılara karşı bir savunma olsa da[3] bazen avcılar da mimikri kullanarak avlarının güvende hissetmelerini sağlayarak avlarını kandırır.
Mimikri, hem hayvan hem de bitki türlerinde gerçekleşir. Mimik, modele benzeyen türlerdir. Model yaşıyor olabilir ya da olmayabilir. Peygamberdevesi, yaprak böceği ya da sopa çekirgesi gibi bütün hayvan grupları, taklitçiliği bir hayat tazı olarak benimsemiştir.[4] Bir türün çevresine benzediği kamuflaj, mimikrinin görsel bir biçimidir.
Taklitçi böcek sayısı, harhangi br hayvan sınıfından daha fazladır ki normalde de böcek sayısı, diğer hayvanlardan fazladır. Aslında, tanımlanmış ve adlandırılmış olan tüm hayvanların %75'i böceklerdir.[5] Balıklar, bitkiler ve hatta mantarların dahil olduğu birçok taklitçi türü mevcuttur ancak bunlar üzerinde daha az araştırma yapılmıştır.[6][7][8]
Taklit etmede daha iyi olan türler, taklit etmekte daha kötü olan türlere göre daha fazla yavrulayadığı için mimikri gelişmiştir. Daha iyi taklitçilerin genleri, türler arasında daha yaygın hâle gelir. Taklitçi türler, zamanla modellerine daha fazla benzemektedir. Bu doğal seleksiyonla evrim sürecidir.