Galeas var eit tomasta seglskip med ni eller ti segl[1], der den fremste masta (stormasta) var høgst og den bakerste (messanmasta) var noko lågare[2]. Galeasar var vanlege på norskekysten frå rundt 1800 og til midt på 1900-talet[3]. Dei vart nytta både til fraktefart på kysten og for utanriksfart i Nordsjøen og i Austersjøen. Skroget var ofte likt med skroget på jakter, med baugspyd og tverr hekk. Galeasen kan sjåast på som ei vidareutvikling av skipstypen jakt og nokre galeasar var omrigga jekter og jakter. Ved at seglarealet vart delt mellom to master var arealet per mast mindre og difor lettare å handsame. Ein kunne difor segla med litt mindre mannskap.