43°42′17.84″N 5°46′9.1″E / 43.7049556°N 5.769194°E
ITER International Thermonuclear Experimental Reactor |
||||
---|---|---|---|---|
|
||||
![]() Države članice ITER-a.
|
||||
Glavno sjedište | Cadarache, Francuska |
|||
Broj zemalja članica | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
|||
Zakonodavstvo | ||||
Datum osnivanja | 1985 | |||
Veb-sajt | iter.org |
ITER (originalno skraćenica od International Thermonuclear Experimental Reactor) je međunarodni istraživački i inženjerski projekt iz oblasti nuklearne fuzije, koji trenutno gradi svjetski najveći i najnapredniji eksperimentalni nuklearni fuzijski reaktor vrste tokamak u mjestu Cadarache na jugu Francuske.[1] Cilj ITER projekta je da napravi dugo čekani prelaz od eksperimentalnih studija iz plazma fizike, do električnih centrala punog proizvodnog kapaciteta, na fuzijski pogon. Projekt finansiraju i vode sedam članica, entiteta: Evropska unija (EU), Indija, Japan, Narodna Republika Kina, Rusija, Južna Koreja i SAD. EU, kao domaćinski dio kompleksa ITER, učestvuje sa 45% u podmirenju troškova, dok ostale članice daju po 9% doprinosa, svaka[2][3][4] Organizacija za atomsku energiju Irana je kompletirala preliminarne poslove za pristup Irana ITER-u.[5]
Sam ITER fuzijski reaktor je dizajniran da proizvodi 500 megavata izlazne snage sa 50 megavata ulazne snage, odnosno da proizvede 10 puta više energije, nego što je potrošio.[6] Za ovu mašinu se očekuje da pokaže princip dobijanja više energije iz fuzijskog procesa, nego što je u procesu utrošeno za pokretanje, i to je nešto, što nije dostizano sa prethodnim fuzionim reaktorima. Izgradnja postrojenja je počela 2007., a prva plazma se očekuje 2025.[7] Kada ITER proradi, postati će najveći eksperiment u fizici magnetnog zatvaranja plazme, koji je u upotrebi, nadmašujući Joint European Torus. Prva komercijalna demonstraciona fuzijska elektrana, nazvana DEMO, je predviđena da slijedi nakon projekta ITER, da donese fuzijsku energiju na komercijalno tržište.[8]